Wanneer iemand me vraagt om een portret te maken van een familielid dan heeft hij affiniteit voor die persoon. Affiniteit vertaalt zich in schoonheid. Daarom is het mijn taak om de schoonheid van de persoon weer te geven. Wanneer hij zich goed voelt komt dit het best naar voor.

Als iemand poseert voelt hij zich niet goed. We zien emoties als verlegenheid en verveling.Om dit te vermijden gebruik ik foto's.Maar een foto is voor mij geen plat vlak. De persoon zit er werkelijk. Vooral bij mensen die gestorven zijn, waarvan ik een portret maakte, is me dit duidelijk geworden.

Ik heb ervaren dat het portret schilderij een belangrijke plaats inneemt. Bij een overleden persoon krijg ik reacties als : " Ik praat met hem. Ik ben zo blij dat hij terug is voor mij." Het is een werkelijke steun voor hen. Bij nog levende personen is het een vastleggen van een mooie leeftijd. Dan krijg ik reacties zoals : "Zij is mooier maar ook echter dan op de foto. Je hebt haar essentie gevat ".

Is het ooit een droom van je geweest om van iemand , die je lief is, een portret te laten maken? Geef me een seintje . We praten er eerst over.